büyümeden yaşlanan çocuklardık hepimiz
hep bir hayalimiz vardı iyiliğe,güzelliğe,sevgiye dair
sonu hüsran olan
en güzel şarkısıydık
yarım kalan dizelerin
nerde görsek tanırdık mutluluğu
o ise bize hep yabancıydı usta
uzak dağlardan el el bakardı bize
mecburiyetten gülümser
mutluluk oyunu oynardık
geceleri yalnız kalınca
çıkarırdık örtülerin altından acılarımızı
kırık,çıkık,yaralı kalbimiz
kaderini kabullenir
susardı küçük bir kumru gibi usta.
