Her şey plastik kokuyor 

Özlemek,hatirlamak

Sevmek.

Bak senarist değiştir artık bu hikayeyi

Benim rolüm hep çıkmaz sokak çünkü

Vazgeçtim

Oynamıyorum artık

Bu simülasyonda

....

 Yine bir sis dağıldı 

Ve göründü tüm çirkinliğiyle gerçekler

Çirkin de olsa 

Acıtsa da kör olmaktan güzel

Hoşça kal karanlık

Hoşça kal yalancı rüyalar

 Sevmeyi bilmiyor kimse kızım

Herkes her şeyi mış gibi yapıyor

Sureti var ,aslı yok aşkların

Anlamlar kayıp,

Koca bir kara delikte sürükleniyor kimliksizlikler

.......

 Sabrım sarı sonbaharda kurumuş ağaçta son yapraktır

O yaprak da döküldüğünde artık kaybedecek bir şey kalmamıştır

Kork ayazımdan

Kara kışımdan

Zemherimden kork.

 Kumrularin sesleri kesildi 

Yaz günleri gibi günaydın demiyorlar bana artık.

Olsun .

Iyi olsunlar da

Varsın başka gökyüzü altında yaşasinlar

Varsın beni çoktan unutsunlar

Hiç tanışmamış kadar el olayim varsın

Bir yerlerde neşeli kahkahalar atsınlar da 

Varsın beni unutsunlar.

 Bir süredir bomboşum

Ve dopdolu

Sanki hangi kaba girsem taşacak ,

Hangi kaba girsem bomboş

 kalacak gibi

Ömrüm hep arafta geçti

Ne vardım 

Ne yoktum

Var gibiydim ama

Daha çok da yoktum

Çözmek istedikçe bu dügümü

Daha çok düğümlendi 

Araf adresim oldu.

 İnsanlar kör olmamı istiyorlar anne

Görüp de anlamamamı

Bakıp da görmememi

Insanlar dilsiz olmamı istiyorlar anne

Haksizlıklarına sesimi çıkarmamamı

Yalanlarına yalan demememi 

Her şey ayan beyan ortadayken 

Başımı bir kumru gibi eğmemi istiyorlar anne